മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞ പൂക്കളാണ് നാം..
ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത,
സ്നേഹിച്ചിരുന്നിരുന്നോയെ-
ന്നാശങ്കപ്പെടാത്ത,
പ്രണയ പരിഭവങ്ങളില്ലാത്ത,
ഏതോ ജന്മാന്തരത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകാർ..!
ഒരിക്കൽപ്പോലും പരസ്പരം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത,
ശരീരമുള്ള അരൂപികൾ!
കണ്ണോടുകണ്ണുചേർന്നിരുന്നിട്ടില്ല,
കൈകൾകോർത്ത് നടന്നിട്ടില്ല,
എങ്കിലും, എവിടെയോയിരുന്നു
നീയെഴുതുന്നയോരോ വരിയും,
ആത്മാവിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ,
വീണ്ടും പനിനീർപ്പൂവായ് വിരിയുന്നവൾ..ഞാൻ!
നിന്റെ ഇന്നുകളുടെ വിരൽപ്പാടുകളിലെ-
യോരോ കുഞ്ഞു മുറിപ്പാടിലും, മഞ്ഞുകണമായിയുതിരാൻ കൊതിച്ചവൾ!
ഇന്നലെകളില്ലാതെ.., ഈ മഞ്ഞലകളിൽ,
നിന്നേത്തിരയുന്നവൾ!
-മീര
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ